Jak by nie oceniać moich wyników w roku 2011 to jednak dorobek punktowy i ranking 511 ITF pozwoliły mi na wejście do turnieju głównego ITF Magnolia Cup w Szczecinie. W odróżnieniu do roku ubiegłego dotarłem na turniej zdrowy i w pełni sił, bojowo nastawiony do walki. Ten występ miał być moim pierwszym turniejem w 2012 roku, Salk Open w Sztokholmie tym razem opuściłem. Ale los lubi płatać figle, losowanie i ... tak jak w roku ubiegłym, w pierwszej rundzie trafiłem na turniejową jedynke. Rok temu był nim Matteo Donati, w tym roku Maxim Yorsh z Białorusi. Na szczęście niewiele o nim wiedziałem jako zawodniku, spokojnie przespana noc i pierwszy mecz o 8:30 we wtorek. Przystąpiłem do niego tak jak tłumaczyli moi trenerzy, grać odważnie swój tenis, agresywnie. No i poszło, wprawdzie przez chwilkę był wynik 1:4 w I secie ale spokojnie odrobiłem przełamanie i kolejne gemy pozwoliły na opanowanie sytuacji i ostatecznie I set skończył się 75, drugi 62. Mój rozstawiony przeciwnik grał nerwowo i nie był w stanie przeciwstawić się mojej grze. Udało się, nr 1 znalazł się "za burtą" turnieju singlowego. Tyle, że druga runda wcale nie miała być łatwiejsza, wprawdzie Yorsha już nie było ale trafiłem na Pawła Ciasia. Czego by nie powiedzieć zdecydowanie jest on w tej chwili najlepszym polskim juniorem. Miałem przygotowaną taktyke na ten mecz (nadal uważam że słuszną) jednak po dniu przerwy zawiódł trochę mnie mój serwis. Bez tej broni z Pawłem wygrać jest trudno. Musiałem już drugi raz uznać jego wyższość ale .... do trzech razy sztuka. Obym tylko długo nie czekał na kolejną szanse.

Za to turniej deblowy mogę zaliczyć do bardziej udanych, razem z Kamilem, moim stałym partnerem deblowym dotarliśmy do finału i po ciężkim, zaciętym meczu zostaliśmy pokonani 67(3) 26 przez "starszych" z Białorusi.

W roku 2011 miało miejsce dość dużo istotnych zmian w moim tenisowym życiu.

Od kwietnia rozpocząłem współpracę z trenerem Lionelem Kemayou i od tego czasu to on zajmuje się moim treningiem tenisowym kiedy jestem w Polsce. Przygotowanie ogólne prowadzi trener Mariusz Dermont. W lipcu, po wspólnym z Lionelem wyjeździe na turniej do Poznania, podjeliśmy decyzję by nieco poprawić mój forehand, który sprawiał mi sporo problemów odkąd przeszedłem do wyższych kategorii wiekowych. W ślad za tą decyzją podjeliśmy jeszcze jedną bardzo istotną ale też wyjątkowo korzystną dla mojego rozwoju tenisowego. Za namową sponsorów podjełem współpracę z hiszpańską akademią tenisową prowadzoną przez Galo Blanco - 4SlamTennis. Od połowy sierpnia biorę udział w wyjazdowych konsultacjach-treningach w Sant Cugat kolo Barcelony. Podczas pierwszego wyjazdu trenowałem pod okiem Mark Canovas, Fernando Vicente i Jairo Velasco. W czasie kolejnego, trzytygodniowego pobytu poznałem Galo Blancooraz jego podopiecznego Milosa Raonica, który przygotowywał sie w tym samym czasie do powrotu na tour po kontuzji. Miałem okazję odbyć z nim kilka wspólnych treningów. W czasie tego wyjazdu do Hiszpanii uczestniczyłem również w turniejach ITF w Andorze i Barcelonie. Udało mi się dołożyć trochę wartościowych punktów do rankingu.

Na przełomie listopada i grudnia jeszcze raz pojechałem do Sant Cugat. To akurat moment kiedy większość tenisistów przygotowuje się do nowego sezonu. Również Milos i Galo trenowali tam przed wyjazdem do Indii i Australii. Miałem kolejną wspaniałą szanse podpatrywania "króla" serwisu, no i oczywiście pobrania solidnej lekcji od hiszpańskich trenerów. Wspólnie z Trenerami Lionelem i Mariuszem porządkują moją formę i głowe :) . Ale pobyt w Hiszpanii to nie tylko tenis ziemny, wieczorami i w weekendy grywaliśmy z Milosem  w tenis stołowy. Tu tez dostałem solidną lekcje i zebrałem "baty" :) . Milos, chociaż urodził się w Czarnogórze, od dawna już mieszka w Kanadzie, którą teraz oczywiście reprezentuje jako tenisista. Okazało się, że oprócz tenisa mamy wiele wspolnych zainteresowań, oboje bardzo interesujemy się koszykówką NBA oraz liga NFL. Ta znajomość z Milosem spowodowała, że to jemu najmocniej obecnie kibicuje na ATP Tour.

W 2011 roku miało miejsce jeszcze jedno bardzo dla mnie ważne wydarzenie. Miałem niewątpliwy zaszyt uczestniczyć w Europejskim Olimpijskim Festiwalu Młodzieży w Trabzon w Turcji. Powołanie na EYOF w Trabzonie przyszło z PZT ale wyjazd był organizowany przez Polski Komitet Olimpijski. Od 22 lipca razem z moim partnerem deblowym Kamilem Majchrzakiem oraz trenerem Maciejem Wściubiakiem, oraz resztą polskiej ekipy (w sumie było nas 103 osoby, reprezentujące 8 dyscyplin) byliśmy gośćmi wioski olimpijskiej w Trabzonie. 24 lipca odbyła się uroczystość otwarcia EYOF. Zupełnie niespodziewanie spotkał mnie zaszczyt pełnienia funkcji chorążego polskiej grupy. Niosąc flagę wprowadzałem naszą ekipę na stadion. Po prezentacji ekip, zapaleniu znicza olimpijskiego, odczytaniu apelu odbyła się część artystyczna zakończona pokazem sztucznych ogni. Wszyscy byliśmy pod wilekim wrażeniem. Caly stadion pilkarski wypełniony był publicznością. Podobno na otwarciu było ponad 25tyś osób! Mój udzial w EYOF w Trabzonie zaliczam do bardzo udanych. Szkoda mi trochę występu w singlu, po cichu liczyłem na więcej niż 3 runda ale złoto w deblu jest również bardzo wartościowe. Drugi rok z rzędu wygraliśmy z Kamilem jedną z ważniejszych imprez w Europie. Oprócz występów tenisowych miałem szanse poznać wielu polskich sportowców, moich rówieśników. Dzięki temu mogłem dowiedzieć się wiele o innych dyscyplinach np. kolarstwie, rzucie oszczepem, pchnięciu kulą. Zawsze też miło jest spotkać starych znajomych z kortów Europy.

Szczerze trzymałem kciuki za "naszych" w mastersie. To niewątpliwie wydarzenie historyczne, udział Frytki i Matki w finale.

Panowie, moje gratulacje !!! Osobiście złożę je po moim powrocie do Polski, kiedy spotkamy się na Warszawiance

Przygotowania już w pełni. Od początku października trwają moje przygotowania do sezonu zimowego. Trenerzy Mariusz i Lionel przygotowali cały program i sukcesywnie go wdrażają. Było dużo przygotowania ogólnego, sporo tenisa a teraz czeka mnie wyjazd do akademii 4SlamTennis w Sant Cugat koło Barcelony, by pod okiem Galo Blanco i grupy jego trenerów: Mark, Jairo i Fernando pograć trochę meczy treningowych.

Nie ukrywam, że za każdym razem jadę tam z dużą radością i wielkimi oczekiwaniami.